جایگزین‌های فضای مجازی

گاهی فضای مجازی بخش زیادی از زندگی افراد را در برمی‌گیرد. تمام ارتباطات فرد به شکل مجازی درمی‌آید، آنلاین خرید می‌کند، برای تفریح و سرگرمی، بازی‌های مجازی انجام می‌دهد و حتی شغلش هم محدود به فضای مجازی است و حتی موقع غذا خوردن هم گوشی به دست فیلم می‌بیند و تنها برای خوابیدن است که از فضای مجازی بیرون می‌رود و در تختخوابی غیرمجازی می‌خوابد. ارتباطات این افراد به‌جای چهره به چهره و واقعی، شکل مجازی به خود می‌گیرد و حتی ممکن است کم‌کم رابطه‌های دوستانه و خانوادگی را فراموش کند، منزوی شود و اگر این روند ادامه پیدا کند با مشکلات جسمی و روحی بیشتری مواجه می‌شود. اگر این سبک زندگی برای یک نوجوان اتفاق بیفتد، چه می‌شود؟ فرزند شما چند ساعت در روز و با چه هدفی از فضای مجازی استفاده می‌کند؟ چطور می‌توانید او را ترغیب کنید که کم‌تر به فعالیت‌های مجازی بپردازد؟ برخی از کودکان و نوجوانان تنها به این دلیل مدام در فضای مجازی پرسه می‌زنند که کار دیگری ندارند. نه تفریحی دارند و نه فعالیت مشترکی با خانواده و نه هدفی برای استفاده از فضای مجازی و رفته رفته تدوام این رفتار آن‌ها را به فضای مجازی وابسته می‌کند و شکل اعتیادگونه‌ای به خود می‌گیرد.

-چی به جای چی؟

برای آن که فرزندان بدانند فضای مجازی نباید جای فعالیت‌های آنان را در دنیای واقعی بگیرد، جایگزین‌های مناسبی در اختیارشان قرار دهید. مثلاً فرزندتان به جای چت کردن در فضای مجازی، می‌تواند همکلاسی‌اش را به خانه دعوت کند تا با هم وقت بگذرانند. در این شرایط فرزندتان تعامل با دیگران را یاد می‌گیرد و مهارت‌های ارتباطی‌اش تقویت می‌شود. او می‌تواند ارتباط رو در رو را تجربه کند و به این درک برسد که ارتباط واقعی مزیت‌های بیش‌تری نسبت به ارتباط مجازی دارد. در ارتباط مجازی و در صفحه چت، افراد چهره یکدیگر را نمی‌بینند. نمی‌توانند لحن خود را همراه با جمله‌ها منتقل کنند و چه بسا این موضوع، موجب ایجاد سوءتفاهم شود.

به جای این که فرزندتان بازی آنلاین انجام دهد، یک بازی غیرآنلاین و فیزیکی انجام دهید. حتی می‌توانید بازی‌های سنتی دوران کودکی خودتان را به او یاد بدهید. بازی‌هایی مثل هفت‌سنگ، تاپ‌تاپ خمیر، الک‌دولک از جمله بازی‌هایی هستند که برای گروه‌های سنی مختلف جذابند و چون نیازمند امکانات خاصی نیستند، در هر شرایطی قابل انجام‌اند. ضمن اینکه اغلب این بازی‌ها با تحرک همراهند و باعث می‌شود بچه‌ها بعد از استفاده از فضای مجازی، با انجام فعالیت جسمی، دوباره انرژی بگیرند و سرحال و بانشاط شوند.

به جای اینکه فرزندتان اوقات فراغت و بیکاری‌اش را در فضای مجازی بگذراند، با هم به گردش بروید. رفتن به دل طبیعت یکی از بهترین گزینه‌هاست اما اگر فرصتش را ندارید، پارک هم جایگزین خوبی است و یا اگر به فوتبال یا رشته ورزشی خاصی علاقه دارد به باشگاه یا سالن ورزشی بروید و اوقات خوشی را با هم تجربه کنید. فعالیت‌های دو نفره هم می‌تواند برای بچه‌ها هیجان‌انگیز باشد. مثلاً فعالیت‌های مادر-دختری یا پدر-پسری یا برعکس، به بچه‌ها نشان می‌دهد که والدین‌شان زمان خاصی را برای آن‌ها در نظر گرفته‌اند.

بگذارید فرزندتان طعم دلپذیر ارتباطات واقعی را بچشد و صمیمیتی که میان اعضای خانواده برقرار است را احساس کند. علایق و نیازهایش را بشناسید و جایگزین‌ها را براین اساس انتخاب کنید. اگر او در فضای مجازی طرفدار یکی از بازیکنان فوتبال است، با او فوتبال بازی کنید. اگر به شخصیت‌های یک انیمیشن علاقه دارد، عروسک‌های انگشتی آن را بسازید و با هم نمایش عروسکی انجام دهید. برای داشتن اوقات خوش با فرزندتان راه‌های زیادی وجود دارد، فقط کافی است کمی حوصله و وقت بگذارید. یادتان باشد که کودکان با بازی، رشد می‌کنند و کشف و دریافتشان نیز از همین طریق است. در نتیجه فعالیت‌های هنری و ورزش‌هایی که تعاملات بچه‌ها را زیاد می‌کنند، می‌توانند جایگزین مناسبی برای فضای مجازی باشند. با این راهکارها این پیام را به او می‌دهید که وقت گذراندن با او برایتان لذت‌بخش است.

ارسال نظر

تین تاک